Aklat Ng Pagmimisa Sa Roma Page

Sa tuwing bubuksan ito ng pari sa altar, bumabangon ang buong Iglesia: ang mga banal sa langit, ang mga kaluluwa sa purgatoryo, at ang mga mananampalataya sa lupa. Sa pamamagitan ng aklat na ito, hindi lang binabasa ang Salita ng Diyos—ito ay nabubuhay , ito ay inihahandog, ito ay nagiging Eukaristiya.

Noong 1570, inilathala ang Missale Romanum ex Decreto Sacrosancti Concilii Tridentini restitutum —ang kilala bilang . Sa loob ng 400 taon (1570–1970), ito ang naging pamantayang aklat. Ang Misang ito ay nakasulat sa Latin, gumagamit ng ad orientem (pari at tao sabay na nakaharap sa altar), at may mahigpit na takbo ng ritwal. Ang Reporma ng Ikalawang Konseho ng Vaticano (1962–1965) Ang pinakamalaking pagbabago sa Aklat ng Pagmimisa ay idinulot ng Vatican II. Sa Constitution on the Sacred Liturgy ( Sacrosanctum Concilium ), inutos ng mga obispo na iakma ang Misa sa modernong panahon. Resulta nito: noong 1970, inilabas ni Pope Paul VI ang Revised Roman Missal (kasalukuyang gamit ng karamihan sa mga parokya). aklat ng pagmimisa sa roma

Ang ng Aklat ng Pagmimisa sa Filipino ay isang napakalaking proyekto. Bago ang Vatican II, ang Misa ay sa Latin. Maraming matatanda ang hindi nakakaintindi. Sa tulong ng Permanenteng Komisyon ng mga Obispo para sa Pagsasalin ng mga Tekstong Liturhikal (sa kasalukuyan, ang Episcopal Commission on Liturgy ), nailathala ang Roman Missal sa Filipino noong 1980s, at inilimbag sa ilalim ng CBCP (Catholic Bishops’ Conference of the Philippines). Sa tuwing bubuksan ito ng pari sa altar,